حافظه، برای عتیقه کردنِ عشق نیست،

برای زنده نگه داشتنِ عشق است.

اگر پرنده را به قفس بیندازی،

مثل این است که پرنده را 

قاب گرفته باشی و پرنده ی قاب گرفته،

فقط تصور باطلی از پرنده است.

عشق، در قاب یادها، پرنده ای ست در قفس.

مِنت آب و دانه بر سر او مگذار و امنیت و رفاه را به رخ او نکش ...

عشق، طالبِ حضور است و پرواز، نه امنیت و قفس ...




از کتاب یک عاشقانه ی آرام-  نادر ابراهیمی






طبقه بندی:

تاریخ : یکشنبه 26 شهریور 1396 | 09:57 ق.ظ | نویسنده : زهرا | نظرات